Meer over Monique

Meer over Monique  

In 1966 wordt er in het kleine dorpje Harskamp op de Veluwe een meisje geboren. En dat wordt tijd ook. De kersverse ouders zijn inmiddels ruim twee jaar getrouwd en meneer pastoor is al op bezoek geweest om te informeren of het allemaal een beetje wil lukken. In die tijd is het zeer ongebruikelijk voor een vrouw om te blijven werken als ze eenmaal getrouwd is. Mijn moeder (want daar hebben we het natuurlijk over) doet dat wel. Eerst werken en sparen zodat ze samen een goed begin kunnen maken. Mijn vader werkt in de optiek, mijn moeder op kantoor. Samen hebben ze genoeg ervaring met armoede om het op deze manier te willen doen, en als mijn moeder iets wil dan gebeurt het zo. Vandaar dus dat ik (pas) op 18 mei 1966 ter wereld kom.

Vanuit Harskamp verhuizen we naar het noorden van Nederland omdat mijn vader een baan krijgt in Groningen. In de daaropvolgende jaren krijg ik twee zusjes, in 1969 en in 1970. Als ik een jaar of acht ben doet mijn vader weer een stapje omhoog en wordt filiaalchef van het pronkstuk van de optiekketen BRILMIJ: het nieuwste en grootste filiaal in het net gebouwde Hoog Catharijne (officieel geopend op 24 september 1973 door Prinses Beatrix). Dit brengt voor ons gezin een nieuwe verhuizing met zich mee: we komen terecht in Bunnik. Dit dorp tegen Utrecht aan is ook wel bekend als 'de Bunnikside', vanwege de schare trouwe supporters van FC Utrecht.

In Bunnik breng ik mijn jeugd en mijn pubertijd door. Ik ga er naar de lagere school, naar de middelbare school in Zeist (tussen de 'kakkers', maar zonder zelf ooit in het bezit te zijn van zo'n dure college sjaal), ik korfbal er bij Midlandia en leer daar Steven kennen. Vanaf 1982 (ik ben dan 16) zijn hij en ik onafscheidelijk, tot op de dag van vandaag.

Na mijn middelbare school ga ik werken in de optiek, en haal daarnaast mijn diploma en mag mezelf 'vakbekwaam opticien' opticien noemen als ik 22 ben. Ik werk op verschillende plaatsen in Nederland, en in 1992 verhuizen we voor het werk van Steven naar Oss. In Oss worden onze twee kinderen geboren, in 1995 onze zoon en in 1998 maken we kennis met onze dochter. Aan het eind van dat jaar verhuizen we naar Schotland, ook voor het werk. Een geweldige tijd, maar ook wel eens lastig. Steven gaat natuurlijk gewoon elke dag werken, en voor mij valt het soms niet mee met twee kleine kinderen in een onbekend land. Achteraf ben ik vooral heel trots op mezelf dat het me gelukt is om daar een leven op te bouwen. 

Terug in Oss geef ik mijn carrière een nieuwe impuls door te starten met de opleiding voor grafisch vormgever. In 2006 begin ik met mijn eigen onderneming, en dat blijkt een gouden greep. GRAPHX 66 is eigenlijk vanaf het begin succesvol, ik krijg veel nieuwe opdrachten door te netwerken. Vermoedelijk ligt de basis daarvoor in het belang wat ik altijd heb gehecht aan goed voor je klanten zorgen.

Inmiddels is GRAPHX 66 al 15 jaar een deel van mijn leven, naast zoon, dochter en man natuurlijk. In het begin alleen als grafisch vormgever, later ook als webdesigner en nu komt er een stukje schrijven bij. Ik wil met deze blogs overigens niet de indruk wekken een professioneel tekstschrijver te zijn, ik vind het gewoon leuk om te doen.

Ik hoop dat je mijn blogs met plezier leest, ik schrijf ze in ieder geval met veel plezier. 

PS Lees hier meer over GRAPHX 66, of meer over mij

Contact

Leuk als je reageert op een van mijn blogs. Dat kan door het reactie-formulier onder een blog in te vullen.

Je mag me ook altijd een mail sturen.