Corona-logica en boodschappen

Boodschappen doen, daar heb ik echt een bloedhekel aan. Altijd al gehad, maar door corona is het er niet beter op geworden. Altijd als ik boodschappen doe is het druk, staan er rijen bij de kassa en sta ik in de verkeerde rij. De artikelen op mijn lijstje zijn altijd op, uit het assortiment of, en dat is het ergste, staan niet meer op de gebruikelijke plek. 

Met de jaren zijn daar hinderlijke zaken bijgekomen zoals het simpele feit dat ik de kleine lettertjes niet meer zo goed kan lezen. Leesbril vergeten betekent dus gokken wat ik in mijn wagentje zet en thuis hopen dat het meevalt met de foute ingrediënten. Oeps, ik dacht dat hier geen suiker/vet/… (vul zelf maar in) in zat, maar dat blijkt helaas meestal net even anders te zijn. In plaats van 13 gram vet in die heerlijke koeken zit er 78 gram vet in… Iets minder goed voor de lijn dan gedacht, maar zonder leesbril lijkt 13 echt heel erg op 78. U kunt dit zelf even uitproberen als u wilt. 

En wat denkt u van de zelfscanner en het digitale (met Man gesynchroniseerde) boodschappenlijstje? Beiden superhandig: gewapend met de handscanner in mijn ene hand, mijn telefoon met boodschappenlijstje in de andere, leesbril in mijn derde hand en met de vierde hand de boodschappen uit het rek pakken en scannen… U begrijpt het probleem. Omdat ik helaas niet in het bezit ben van een derde en vierde hand is het een voortdurend gegoochel met telefoon, scanner, leesbril en boodschappen, terwijl ik ondertussen met mijn buik het winkelwagentje vooruit duw.  

Het laatste jaar is boodschappen doen door de corona-maatregelen niet makkelijker geworden. Vroeger stonden de winkelwagentjes op meerdere plekken verspreid, nu is er nog maar 1 plek waar je een karretje kan pakken. Waarom? Ziet iemand daar de logica van? Met anderhalve meter afstand, antibacteriële vloeistof en bijbehorende papieren doekjes levert dit in de gunstigste gevallen in ieder geval een korte rij op bij de wagentjes en bij de ingang een uitpuilende prullenbak. In de slechtste en meest voorkomende gevallen ontstaat een wirwar van mensen die zo snel mogelijk een karretje te pakken trachten te krijgen en daarbij de anderhalve meter voortvarend loslaten. Is ook wel zo makkelijk natuurlijk. 

Ín de winkel is het nog erger. Natuurlijk is het druk, er staat altijd iemand bij de borrelhapjes, de wijn of het gebak (of waar dan ook trouwens), maar in ieder geval precies op díe plek waar ik ook iets moet pakken. Ik wacht braaf op veilige afstand tot die klant verder loopt en kan vervolgens machteloos toekijken hoe een ander, die zich aan geen enkele regel houdt, gewoon voor mijn neus gaat staan. En zeg er maar iets van… Een grote mond of domme opmerking is alles wat je krijgt. 

En dan hebben we het nog niet over de mondkapjes gehad. De mondkapjesplicht levert behalve veiligheid sowieso een beslagen bril en ruzie met je boodschappenlijstje op, maar ook een parkeerterrein vergeven van in onbruik geraakte mondkapjes en papieren doekjes. 

Vorige week deed ik boodschappen bij de plaatselijke jumbo. Na alle gebruikelijke ergernissen sta ik bij de kassa mijn boodschappen in te pakken. Op datzelfde moment komt er een zeer onsmakelijk ogende vieze en stinkende man op ongeveer een halve meter van mij af staan om een gezellig praatje met de juffrouw achter de kassa te maken. Ik maak deze meneer vriendelijk doch dringend duidelijk dat dit geen anderhalve meter is. Hij kijkt mij zeer geïrriteerd aan en zegt in onvervalst plat Brabants "ik hej ginne schurft…!".

En nu maar hopen dat hij ook geen corona heeft.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.